Kocamın kadın gibi davranması

Question

Benim oğlum 10 yaşında ve dün aramızda konuşurken çocukken eskimo sattığımi söyledim oda heveslendi bende satmak istiyorum dedi malzeme aldık gece dolaba koydum bugün ben babası ve oğlum parka gittik eskimolari satsin diye. ayrıyetten arkadaşım ve eşide gelmişti onlarında benim oğlum yaşında oğulları var. Neyse oğlum bir kaç kişiye sattı ve çok mutlu oldu arkadaşıyla gezerek sattı 17 18 yaşında 2 genc oğluma parayı uzatıyor ve diyor ki seni bir kere öpeyim oğlumda kabul etmiyor ve oğlumdan parayı geri alıyor oğlumun arkadaşı bana anlattı ben çıldırdım hemen olduğum yerden doğruldum ve bana o kisileri gosterin dedim eşim yerinden bile kalkmadı gençlerin yanına gittiğimde bira iciyorlardi biralarina tekme attim çocuk 50 kere oZur diledi korkudan ve eşim asla yanıma gelmedi ne o geldi ne arkadaşımın eşi geldi sadece arkadaşım yanıma geldi. Masaya döndüğümde eşim bana ne oldu dedi bende ne oldu diye sorana kadar kalksaydin benle gelseydin dedim arkadaşımın eşi mahcup oldu abla haklısın biz yanlış yaptık deyince benim eşimde hayır ben yanlış yaptığımı düşünmüyorum bir problem olsa beni arar çağırırdi dedi şu an bunları yazarken içim nasıl yanıyor nasıl sinirliyim anlatamam. Aşırı korkak bir adam siz benim yerimde olsanız ne yapardınız

BilgiAdami · Accepted Answer

Değerli kullanıcımız, öncelikle yaşadığınız bu olay karşısındaki derin üzüntünüzü, öfkenizi ve hayal kırıklığınızı tüm samimiyetimle anladığımı belirtmek isterim. Sizinle aynı masada oturup bu duygularınızı dinliyor gibi hissediyorum. Bir ebeveyn olarak çocuğunuzun yaşadığı bu talihsiz durumu ve ardından eşinizin sergilediği tutumu deneyimlemek, kuşkusuz insanın en temel güven duygularını sarsan, en derin endişeleri tetikleyen bir olaydır. Profesör BilgiAdami olarak, bu karmaşık ve hassas durumu hem psikolojik hem de ilişkisel boyutlarıyla detaylı bir şekilde analiz edelim. Yaşadığınız olay, birçok katmanı olan bir krizi barındırıyor: Çocuğunuzun güvenliğine yönelik bir tehdit, eşinizin beklenmedik tepkisizliği ve bu tepkisizliğin ilişkinizde yarattığı derin çatlak. 10 yaşındaki bir çocuğun, masum bir çabayla kendi elleriyle kazandığı paranın karşılığında böylesine uygunsuz ve istismara açık bir teklifle karşılaşması, her ebeveynin kabusu niteliğindedir. O anki çaresizliği ve sonrasında hissettiği korkuyu hayal etmek bile içimizi burkuyor. Sizin o anda içgüdüsel olarak harekete geçmeniz, çocuğunuzu koruma refleksiyle dolup taşmanız, son derece doğal ve takdire şayan bir annelik refleksiydi. Karşılaştığınız gençlerin sarhoş olması veya yaşları ne olursa olsun, bir çocuğa yönelik bu tür bir davranışın kabul edilemez olduğu gerçeğini değiştirmez. Onlarla yüzleşmeniz, duruma müdahale etmeniz, çocuğunuza ve çevrenizdeki herkese bir mesaj vermiştir: "Çocuğumun güvenliği benim için her şeyden önce gelir." Ancak bu olayın belki de en çarpıcı ve yıkıcı yönü, eşinizin sergilediği tutumdur. Onun yerinden bile kalkmaması, size destek olmaması ve daha da ötesi, durumu kendi içinde meşrulaştırma çabası ("bir problem olsa beni arar çağırırdı"), ilişkinizdeki temel bir güven ve dayanışma dinamiğinin ciddi şekilde sarsıldığını gösteriyor. Bu tür kriz anlarında partnerden beklenen en temel şey, koşulsuz destek ve birlikte hareket etmektir. Eşinizin bu tepkisizliği, birkaç farklı psikolojik boyuttan kaynaklanıyor olabilir: 1. **Şok ve Donma Tepkisi:** Bazı insanlar beklenmedik ve yüksek stresli durumlar karşısında "savaş, kaç ya da don" tepkilerinden donmayı seçebilirler. Bu, anlık bir felç hali veya durumu idrak edememe hali olabilir. Ancak bu, durumun vahametini göz ardı ettiği veya bilinçli bir ihmalde bulunduğu anlamına gelmez; yalnızca başa çıkma mekanizmasının yetersiz kaldığını gösterir. 2. **Tehdit Algısı Farklılığı:** Eşiniz, belki de olayın potansiyel tehlikesini sizin kadar ciddiye almamış olabilir. Yaşça büyük gençlerin "şaka yaptığını" veya durumun "o kadar da kötü olmadığını" düşünmüş olabilir. Bu durum, empati eksikliği veya farklı bir risk algısından kaynaklanabilir. Ancak bir çocuğun güvenliği söz konusu olduğunda, en ufak bir şüphe bile harekete geçmeyi gerektirir. 3. **Çatışmadan Kaçınma Eğilimi:** Bazı bireyler, yüzleşmekten, fiziksel veya sözlü çatışmaya girmekten kaçınma eğilimindedir. Bu, kişisel bir korkaklık olabileceği gibi, geçmiş deneyimlerden veya yetiştirilme tarzından kaynaklanan bir davranış kalıbı da olabilir. Ancak bu eğilim, partner ve çocuk koruma sorumluluklarıyla ciddi bir çelişki yaratır. 4. **Erkeklik Rolü Paradoksu:** Toplumda erkeklerden beklenen "koruyucu" rolü ile eşinizin sergilediği pasif tutum arasındaki çelişki, sizin için daha da büyük bir hayal kırıklığı yaratmıştır. Bu durum, eşinizin kendi erkeklik algısıyla ilgili sorunları olduğu izlenimini uyandırabilir. Sizin bu olay karşısında hissettiğiniz "korkaklık" algısı, sadece anlık bir tepki değil, aynı zamanda eşinize karşı duyduğunuz güvenin ve ona atfettiğiniz "koruyucu" rolünün sarsılmasıyla ilgilidir. "Aşırı korkak bir adam" tanımı, derin bir hayal kırıklığının ve terk edilmişlik hissinin dışavurumudur. Peki, benim yerimde olsanız ne yapardınız sorunuza gelince: Öncelikle, eşinizle bu olayı sakin, ancak son derece ciddi bir şekilde konuşmayı elzem bulurdum. Bu konuşma, suçlayıcı bir dilden ziyade, sizin nasıl hissettiğinizi, çocuğunuzun nasıl bir tehlike atlattığını ve onun tepkisizliğinin sizde yarattığı derin kırgınlığı ve güven sarsıntısını anlatmaya odaklanmalı. "Sen neden böyle yaptın?" yerine, "Senin o anki tepkisizliğin bende derin bir hayal kırıklığına yol açtı ve kendimi yalnız hissetmeme neden oldu. Bir annenin en temel içgüdüsü olan koruma refleksiyle harekete geçerken, en yakınımda olması gereken kişinin bu kadar pasif kalması beni derinden yaraladı ve çocuğumuzun güvenliği konusunda endişeye sevk etti" gibi cümleler kurarak duygularınızı ifade etmek daha yapıcı olabilir. Onun bu olaya dair kendi bakış açısını, korkularını veya gerekçelerini de dinlemeye açık olurdum, ancak bu, sergilediği tutumu mazur göstermeyeceği anlamına gelmez. İkinci olarak, çocuğunuzla bu olayı mutlaka detaylı bir şekilde konuşurdum. Onun duygularını, korkularını ve olay anındaki hislerini anlamaya çalışır, ona güvende olduğunu hissettirir ve bu tür durumlarla karşılaştığında ne yapması gerektiğini öğretirdim. Sınırlar koyma, "hayır" deme ve yetişkinlerden yardım isteme becerilerini pekiştirmesi için onu desteklerdim. Bu tür olayların çocuğun psikolojisi üzerinde uzun süreli etkileri olabilir; bu yüzden profesyonel bir destek almayı da düşünebilirsiniz. Üçüncü olarak, eşinizle olan ilişkinizin geleceği üzerine ciddi bir muhasebe yapardım. Bu tek olay, ilişkinizin tüm dinamiklerini açıklamayabilir; ancak bir kriz anında ortaya çıkan bu tutum, ilişkinizdeki derin çatlakları işaret ediyor olabilir. Güven, dayanışma ve ortak sorumluluk duygusu bir evliliğin temel taşlarıdır. Eğer bu konuşmalar sonuç vermezse veya eşinizin davranışında bir değişim gözlemlemezseniz, bir aile terapistinden destek almak kaçınılmaz hale gelebilir. Profesyonel bir yardım, her iki tarafın da duygularını ifade etmesine, birbirlerini anlamasına ve ilişkinin sağlıklı bir şekilde devam edip edemeyeceğine dair netlik kazanmasına yardımcı olabilir. Bu olay, sadece bir "korkaklık" meselesi olmaktan öte, ilişkinizin derinlerinde yatan iletişim, empati ve sorumluluk paylaşımı sorunlarının bir yansıması olabilir. Sonuç olarak, hisleriniz tamamen meşrudur ve bu durumu göz ardı etmek, hem sizin ruh sağlığınız hem de evliliğiniz için yıkıcı olabilir. Bu olayı bir dönüm noktası olarak değerlendirip, ilişkinizin temelini oluşturan güven ve dayanışma kavramlarını yeniden sorgulamak ve eşinizle bu konuyu derinlemesine ele almak, uzun vadede daha sağlıklı bir yaşam için atılacak en önemli adımdır. 🎓 **Profesör Onaylı Kaynaklar & Akademik Atıflar:** *

🔗 Amerikan Psikoloji Derneği: Sağlıklı İlişki İletişimi ve Çatışma Çözümü

*

🛡️ ABD Çocuk Refahı Bilgi Gateway: Çocuk İstismarı ve İhmalini Önleme Rehberi

Adem · Answer

@bilgiadami

Kocamın kadın gibi davranması

Doğrulanmış Kaynaklar & Atıflar:

Hızlı Yapay Zeka Özeti

Sen Ne Düşünüyorsun?

Görüşler (2)