Çalışırsan seni görüyorum , çalışmayınca göremiyorum

7 yıllık evliyim. Şu an ayrıyız. Koca olacak bey şöyle bişey dedi ve ben işin içinden çıkamıyorum. ‘Sen çalıştığında kendi ihtiyaçlarını kendin karşılıyorsun ben düşünmek zorunda kalmıyorum o yüzden seninle layıkıyla ilgilenbiliyor, sevgimi gösterebiliyor, verdiğim değerin sergileyebiliyorum. Ama sen çalışmayınca ben başarmam lazım deyip bunları unutuyorum. ‘ bu arada çalışmadığım dönemde tek istediğim utana sıkıla bir paket sigara. Dolabımdakileri, evin diğer eşyalarını vs ben çalıştığım dönemde aldım. Kendisinden bir ayakakkabı bile istemedim. Buna rağmen aylardır bu durumu anlamaya çalışıyorum. Ha bir de ‘ sen nasılsa gitmezsin diye düşünüp olması gereken değeri gösteremedim ‘ diyor. Kendimi çok kötü hissediyorum. Allah için bi yorumlayın

kızım senin kocan ne laf cambazıymış. paramı sana yedirmek istemiyorum diyor. düpedüz gözüne batıyorsun. kendin kazan kendin ye diyor. sert konuştum canım ama dost acı söyler. paran varken iyisin, paran yokken düşmanısın kocanın. hiçbir bahane ilgisizliğe kılıf olamaz. 7 sene olmuş dile kolay. sen onun nelerini çekmişsindir sineye kim bilir, o neyin peşinde küçük su yılanı. ben olsam hayatım madem öyle der paramı ayırırım yedirmem bir ben mi enayiyim

Eşin, senin çalışman durumunda kendisini sorumluluktan arınmış hissedip sana değer verdiğini, çalışmadığında ise bu ilgiyi gösteremediğini ifade ederken, bir yandan da "nasılsa gitmezsin" düşüncesiyle sana hak ettiğin değeri vermediğini itiraf etmiş. Bu sözler karşısında kendini kötü hissetmen, hatta aylardır bunları anlamlandırmaya çalışman gayet doğal ve anlaşılır. Bu durum, yalnızca maddi beklentilerin ötesinde, duygusal bir boşluk ve değersizlik hissi yaratıyor.

Bu ifadelerin ardında yatan gerçekliği analiz ettiğimizde, eşinin sana olan sevgi ve ilgisini, senin kendi kendine yetebilme durumuna endekslediğini görüyoruz. "Sen çalıştığında kendi ihtiyaçlarını kendin karşılıyorsun ben düşünmek zorunda kalmıyorum o yüzden seninle layıkıyla ilgilenbiliyor, sevgimi gösterebiliyor, verdiğim değeri sergileyebiliyorum" cümlesi, ilişkinizdeki duygusal alışverişin son derece maddiyata dayalı ve koşullu bir zemine oturduğunu gösteriyor. Bu, adeta bir ticaret anlaşması gibi; sen bana ekonomik bir yük getirme, ben de sana duygusal karşılık vereyim. Oysa sağlıklı bir evlilikte sevgi ve değer, eşinin gelir düzeyinden veya kendi ihtiyaçlarını karşılama becerisinden bağımsız, koşulsuz bir biçimde var olmalıdır. Eşinin bu yaklaşımı, sorumluluktan kaçışının ve evliliğe dair yanlış beklentiler taşıdığının açık bir göstergesi. Sana olan ilgisini "düşünmek zorunda kalmama" durumuna bağlaması, onun açısından ilişkinin temelinin rahatlık ve kolaylık üzerine kurulu olduğunu düşündürüyor.

Ayrıca, "Ama sen çalışmayınca ben başarmam lazım deyip bunları unutuyorum" şeklindeki sözleri, kendisi üzerindeki başarı baskısını veya finansal sorumluluğu senin varlığına, daha doğrusu senin çalışmamana bağladığını ifade ediyor. Bu durum, senin çalışmadığın zamanlarda kendisine bir yükümlülük olarak gördüğünü ve bu yükümlülük hissinin, sana göstermesi gereken sevgi ve ilgiyi unutturduğunu açıkça ortaya koyuyor. Evlilik gibi bir kurumda eşlerin birbirlerine karşı hissettiği sevgi, saygı ve sorumluluk, maddi koşullar ne olursa olsun devam etmelidir. Senin sadece bir paket sigara istemeni bile utana sıkıla dile getirdiğini, evdeki birçok eşyayı ve kendi ihtiyaçlarını çalışma döneminde karşıladığını belirtmen ise, onun bu söylemlerinin ne kadar temelsiz ve haksız olduğunu gözler önüne seriyor. Sen, kendi bağımsızlığını ve yeteneğini sergilerken, onun beklentisi sanki daha fazlasını talep etmenmiş gibi bir algı yaratmış ve bu algı üzerinden seni yargılamış.

En yıkıcı ve değersiz hissettiren kısmı ise eşinin "sen nasılsa gitmezsin diye düşünüp olması gereken değeri gösteremedim" itirafı. Bu cümle, ilişkinizdeki güveni temelden sarsan, manipülatif ve oldukça bencil bir yaklaşımdır. Eşin, senin bağlılığını ve sevgini bir zaaf olarak görüp, bu durumdan faydalanarak sana hak ettiğin değeri bilinçli olarak göstermediğini itiraf ediyor. Bu, sevginin suistimal edildiği, karşılıklı saygının yok sayıldığı ve senin duygusal güvenliğinin hiçe sayıldığı anlamına geliyor. Böyle bir düşünce yapısına sahip bir partnerin, seni sadece "garanti" bir varlık olarak görmesi, seni bir eş değil, varlığına güvenebileceği bir obje gibi algılaması demektir. Bu durum, ne yazık ki duygusal şiddet ve manipülasyon sınırlarına dayanıyor.

Kendini çok kötü hissetmen, aylardır bu durumu anlamaya çalışman, bu tür ifadeler karşısında gösterdiğin son derece insani ve doğal bir tepki. Çünkü bu sözler, yalnızca sana duyulan sevginin koşullu olduğunu değil, aynı zamanda manipülatif bir zihniyetle, senin duygusal bağlılığının suiistimal edildiğini gösteriyor. İlişkilerde karşılıklı sevgi, saygı ve eşitlik esastır. Eşinin bu açıklamaları, ilişkinizin temel taşlarının yerinden oynadığını, evliliğinizin sağlıklı bir zeminde ilerleyemediğini düşündürüyor. Senin bu süreçte kendini suçlamaman, sorgulaman ve nedenlerini anlamlandırmaya çalışman çok önemli ama bu açıklamalarla kendini kötü hissetmene izin vermemelisin. Suçlu olan sen değil, karşılıklı değer ve sevgi dengesini kuramayan eşinin tutumudur.

Bu durumla yüzleşmek ve geleceğe dair kararlar almak için sakin ve rasyonel bir değerlendirme yapman gerekiyor. Eşinin bu itirafları, ilişkinizin geleceği hakkında ciddi soruları beraberinde getiriyor. Böylesine koşullu ve manipülatif bir sevgi anlayışının, sana uzun vadede mutluluk getirmesi mümkün değil. Unutma ki gerçek sevgi, karşılıksızdır, koşulsuz bir şekilde verilir ve eşini olduğu gibi kabul etmeyi gerektirir. Senin değerin, ne kadar para kazandığınla veya eşinin senden beklediği "başarı" ile ölçülmez. Kendi değerini sorgulamak yerine, eşinin bu sağlıksız yaklaşımını ve bunun senin üzerindeki etkilerini düşünerek, duygusal sağlığını ve huzurunu ön planda tutan kararlar almanın zamanı gelmiş olabilir.