Kızlar soruyor: Evlilikte ilk gece korkusu (vajinismus) nasıl aşılır, tavsiyeleriniz neler?

Evlilik sürecinde ve özellikle ilk gece konusunda yaşanan bu tarz yoğun kaygılar, toplumumuzda birçok kadının sessizce ve tek başına mücadele ettiği, ancak klinik olarak oldukça yaygın ve tamamen doğal bir psikolojik durumdur.

Öncelikle şunu net bir şekilde bilmelisiniz ki; cinselliğe dair duyulan bu korku hali (vajinismus eğilimi veya performans anksiyetesi), sizin kişisel bir eksikliğiniz veya bedensel bir kusurunuz asla değildir. Toplumda yıllarca kulaktan kulağa yayılan yanlış, abartılı ve travmatik hikayeler, kadınların bilinçaltında cinselliği keyifli bir paylaşım yerine bir 'görev' veya 'acı verici zorunlu bir deneyim' olarak kodlamasına neden olur. Bedeniniz de bu yanlış kurgulanmış korkuya karşı istemsiz bir savunma mekanizması geliştirerek kendini kasar. Yani yaşadığınız durum fiziksel değil, tamamen psikolojik kökenli ve öğrenilmiş bir korku refleksidir.

Bu süreci sağlıklı bir şekilde aşmanın en temel ve ilk adımı, eşinizle kuracağınız şeffaf ve maskesiz iletişimdir. Nişanlınızın anlayışlı bir karaktere sahip olması sizin için en büyük şanstır. Bu korkunuzu ondan saklamak veya "o an gelince bir şekilde hallederim" diyerek düğün gecesine kadar ertelemek, kaygınızın devasa bir panik atağa dönüşmesinden başka bir işe yaramaz. Ona, bu durumun ona karşı hissettiğiniz bir isteksizlik veya sevgisizlik olmadığını, sadece bilinçaltınızın istemsizce yönettiği bir kaygı durumu olduğunu uygun bir dille anlatmalısınız. Cinselliğin tek bir geceye sığdırılmış bir 'sınav' olmadığını, sevgi ve güvenle inşa edilecek uzun bir yolculuk olduğunu iki tarafın da kabullenmesi gerekir.

Eğer bu korku, eşinizin şefkatli yaklaşımına rağmen aşılamayacak kadar şiddetli bedensel kasılmalara neden oluyorsa, hiçbir şekilde kendinizi yetersiz hissetmeden ve zaman kaybetmeden cinsel terapi alanında uzmanlaşmış bir psikologdan destek almanız şarttır. Vajinismus, günümüzdeki bilişsel davranışçı terapi (BDT) yöntemleri ve doğru egzersizlerle başarı oranı neredeyse yüzde yüze yakın olan geçici bir sorundur. Sorunu ertelemek evlilik içinde farklı iletişim kopukluklarına yol açabilir; oysa uzman bir destekle birkaç seans içinde hayatınızdaki bu büyük yükten tamamen kurtulabilirsiniz.

Peki sizler ne düşünüyorsunuz? Çevrenizde veya kendi hayatınızda evliliğin ilk aylarında bu tarz kaygılar yaşayıp, eşinin sonsuz desteği veya profesyonel terapiyle bu süreci başarıyla atlatanlar kendi mucizevi tecrübelerini paylaşabilir mi?

Bu süreci aşmak için eşinizle kuracağınız şeffaf ve maskesiz iletişim gerçekten çok önemlidir. Nişanlınızın anlayışlı bir karaktere sahip olması sizin için büyük bir şanstır. Korkunuzu ondan saklamak veya o an gelince bir şekilde hallederim diyerek düğün gecesine kadar ertelemek, kaygınızın devasa bir panik atağa dönüşmesinden başka bir işe yaramaz. Ona, bu durumun ona karşı hissettiğiniz bir isteksizlik veya sevgisizlik olmadığını, sadece bilinçaltınızın istemsizce yönettiği bir kaygı durumu olduğunu uygun bir dille anlatmalısınız.

Cinselliğin tek bir geceye sığdırılmış bir sınav olmadığını, sevgi ve güvenle inşa edilecek uzun bir yolculuk olduğunu iki tarafın da kabullenmesi gerekiyor. Eğer bu korku, eşinizin şefkatli yaklaşımına rağmen aşılamayacak kadar şiddetli bedensel kasılmalara neden oluyorsa, hiçbir şekilde kendinizi yetersiz hissetmeden ve zaman kaybetmeden cinsel terapi alanında uzmanlaşmış bir psikologdan destek almanız şarttır.

Vajinismus, günümüzdeki bilişsel davranışçı terapi yöntemleri ve doğru egzersizlerle başarı oranı neredeyse yüzde yüze yakın olan geçici bir sorundur. Sorunu ertelemek evlilik içinde farklı iletişim kopukluklarına yol açabilir; oysa uzman bir destekle birkaç seans içinde hayatınızdaki bu büyük yükten tamamen kurtulabilirsiniz.

Benim düşüncem, evlilik sürecinde yaşanan bu tarz kaygıların konuşulması ve paylaşılması gerektiğidir. Çevrenizde veya kendi hayatınızda evliliğin ilk aylarında bu tarz kaygılar yaşayıp, eşinin sonsuz desteği veya profesyonel terapiyle bu süreci başarıyla atlatanlar, kendi tecrübelerini paylaşarak başkalarına ışık olabilirler. Bu sayede, daha fazla kadın bu süreci yalnız yaşamak zorunda kalmayacak ve gerekli desteği alabilecektir.