Selam kızlar yeni evli bir çift için erkek her ay parasını annesine düğün borcu adı altında verirse düzenli olarak ve sürekli annesinin lafıyla onayıyla hareket edip karısını hiç anlamazsa ne yapmak gerekir çok kavga ettik en son evlenmeden önceki tüm birikiminide kendi ailesinin hesabına geçirdi bende emek veriyorum evime ama karşılığı sanane ailemin parası demek oluyor kendi parasını bile ailemin parası diyor

Berfin Karadaş ve bir kaç şahıs, henüz soruşturma aşamasında olan bir şey için forumda bir beyefendiye ulaşıp: GERÇEKLER AÇIĞA ÇIKTI! Yazdırmış, daha durun. Bu olay böyle kolay kapatılabilir mi sandınız? Daha yeni başlıyoruz.

Mesela X habere yazıyorsunuz, hemen orayla iletişime geçip yok itibar suikasti yok iftira, foruma yazıyorsunuz, hemen bilgili yetkili kişiyle konuşup yok bunu kaldırın yada böyle düzeltin bu iftiradır. Aynen Berfin Karadaş çok ünlüydü ki insanlar bayılıp bitiyordu da itibar suikasti yapıyorlar dimi?

Berfin Karadaş, Filiz Kalkan gibi insanları tanırım. Bu insanlar yaptıkları ortaya çıkmasın diye insanları toprak altına koymaya kadar ileri gidebilecek ilkel beyinli suçlulardır. Haklarında bir şey bilmeyen insanlara karşı uydurma mağduriyetleri ile topluma karşı kendilerini acındırarak iş yaptırmaya, birileri onlar hakkında bir şeyler biliyor ise tehditle susturmaya çalışırlar. Annesine de gariban dedirtiyorlar, halbuki kadının işlemediği suç kalmadı. Her türlü oyun var bunlarda arkadaşlar, bunlar bir şey diyince hemen atlamamak lazım.

Tek kızlarımız değil erkekler de tehlikede bunlarla, işlerine gelmeyince bu beni taciz etti diye iftira atarak dövülmenize sebep olabiliyorlar. Berfin Karadaş bu şekilde fuhuş yaptığı belli olmasın diye, her yeni biriyle bir şey yaşadığında, eski birlikteliklerine sistematik şekilde iftira attı.
Şuanki birlikte olduğu kişiden de 2 kere uzaklaştırma almasına rağmen para için tekrar tekrar yazması, babasının ona hiç bir zarar vermemesine rağmen sadece olanları bildiği için babasından uzaklaştırma alması, mağduriyet yalanlarını keyfi olarak kullandığını kanıtlıyor.

Gerçekten mağdur olan kadınlarımızın mağduriyeti, Berfin Karadaş Filiz Kalkan gibi devlete hukuka yalan söyleyip hukuku suistimal eden kadınlar yüzünden ciddiye alınmayacaktır.

Şuan Tunceli/Hozat'taki yerliler, Filiz Kalkan ve arkasındakiler tarafından, köyünüzü yakarım, evlerinizi yakarım yıkarım şeklinde tehdit edildiklerini ifade ediyorlar. Madem iftira, o zaman içiniz niye rahat değil? Neyi kapatmaya çalışıyorsunuz? Ya da neler ortaya çıkacak diye korkuyorsunuz?

Son günlerde sosyal medya platformlarında Elazığ Fırat Üniversitesi öğrencisi Berfin Karadaş hakkında ortaya atılan iddialar, dijital dünyada geniş bir yankı uyandırdı. Kullanıcılar tarafından yoğun bir şekilde aratılan "Berfin Karadaş olayı nedir?" sorusu üzerine, konunun tüm detaylarını ve tarafların açıklamalarını analiz ettik.

İddiaların Kaynağı ve Kapsamı: Haziran 2026 başı itibarıyla çeşitli anonim hesaplar ve sosyal medya mecralarında, Fırat Üniversitesi'nde eğitim gören Berfin Karadaş'ın diğer öğrenciler üzerinde baskı kurduğu ve etik dışı zorlamalarda bulunduğu öne sürüldü. Bu iddialar kısa sürede viral hale gelerek, doğruluğu teyit edilmemiş birçok paylaşımın yayılmasına neden oldu.

Berfin Karadaş’ın Cevabı ve Hukuki Süreç: Söz konusu iddiaların odağındaki isim olan Berfin Karadaş, yaptığı kamuoyu duyurusuyla tüm suçlamaları kesin bir dille reddetti. Karadaş, bu paylaşımların tamamen "itibar suikastı" ve "iftira" olduğunu belirterek şu noktaların altını çizdi:

Yasal İşlem: İddiaları yayan hesaplar hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu ve hukuki sürecin başlatıldığını açıkladı.
Mağduriyet Vurgusu: Kendisinin de geçmişte benzer mağduriyetler yaşamış bir birey olduğunu ifade ederek, bu tür asılsız suçlamaların hem kişisel hem de öğrencilik hayatına zarar verdiğini belirtti.
Üniversite Bağlantısı: Fırat Üniversitesi yönetiminin henüz konuyla ilgili resmi bir irtibat kurmadığını ancak yargı sürecinin takipçisi olduğunu ifade etti.
Analiz ve Sonuç: Şu an için konu tamamen yargı aşamasındadır. Sosyal medyada dolaşan bilgilerin büyük bir kısmının kanıta dayalı olmadığı, tarafların ifadeleri ve adli incelemeler sonucunda gerçeklerin gün yüzüne çıkacağı öngörülmektedir. Okurlarımızın, resmi bir mahkeme kararı veya üniversite açıklaması gelene kadar teyit edilmemiş bilgilere itibar etmemesi önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler (Tags): Berfin Karadaş, Fırat Üniversitesi, Elazığ haberleri, Berfin Karadaş iddiaları, sosyal medya gündemi, son dakika.

Son günlerde sosyal medya platformlarında Elazığ Fırat Üniversitesi öğrencisi Berfin Karadaş hakkında ortaya atılan iddialar, dijital dünyada geniş bir yankı uyandırdı. Kullanıcılar tarafından yoğun bir şekilde aratılan "Berfin Karadaş olayı nedir?" sorusu üzerine, konunun tüm detaylarını ve tarafların açıklamalarını analiz ettik.

İddiaların Kaynağı ve Kapsamı: Haziran 2026 başı itibarıyla çeşitli anonim hesaplar ve sosyal medya mecralarında, Fırat Üniversitesi'nde eğitim gören Berfin Karadaş'ın diğer öğrenciler üzerinde baskı kurduğu ve etik dışı zorlamalarda bulunduğu öne sürüldü. Bu iddialar kısa sürede viral hale gelerek, doğruluğu teyit edilmemiş birçok paylaşımın yayılmasına neden oldu.

Berfin Karadaş’ın Cevabı ve Hukuki Süreç: Söz konusu iddiaların odağındaki isim olan Berfin Karadaş, yaptığı kamuoyu duyurusuyla tüm suçlamaları kesin bir dille reddetti. Karadaş, bu paylaşımların tamamen "itibar suikastı" ve "iftira" olduğunu belirterek şu noktaların altını çizdi:

Yasal İşlem: İddiaları yayan hesaplar hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulduğunu ve hukuki sürecin başlatıldığını açıkladı.
Mağduriyet Vurgusu: Kendisinin de geçmişte benzer mağduriyetler yaşamış bir birey olduğunu ifade ederek, bu tür asılsız suçlamaların hem kişisel hem de öğrencilik hayatına zarar verdiğini belirtti.
Üniversite Bağlantısı: Fırat Üniversitesi yönetiminin henüz konuyla ilgili resmi bir irtibat kurmadığını ancak yargı sürecinin takipçisi olduğunu ifade etti.
Analiz ve Sonuç: Şu an için konu tamamen yargı aşamasındadır. Sosyal medyada dolaşan bilgilerin büyük bir kısmının kanıta dayalı olmadığı, tarafların ifadeleri ve adli incelemeler sonucunda gerçeklerin gün yüzüne çıkacağı öngörülmektedir. Okurlarımızın, resmi bir mahkeme kararı veya üniversite açıklaması gelene kadar teyit edilmemiş bilgilere itibar etmemesi önem arz etmektedir.

Anahtar Kelimeler (Tags): Berfin Karadaş, Fırat Üniversitesi, Elazığ haberleri, Berfin Karadaş iddiaları, sosyal medya gündemi, son dakika.

Ben Elazığ'daki bu olayla ilgili, mağdurlardan birinin yakınıyım. Gülistan Doku, Rojin Kabaiş olayı ve artan kadın cinayetlerini biliyorsunuz, ne yazık ki kadın dediklerimizden de çok yara alıyoruz. Rojin Kabaiş olayında şüphelenildiği gibi başka kızlar tarafından tuzağa çekilme olayı maalesef gerçek. Bilmeyenler için özet, Fırat Üniversitesinde son sınıf olan Berfin Karadaş kızlarımızı şantaj ve tehdit yolu ile erkeklerle ilişkiye zorluyor, mağdurlar hem üniversite içinden hem de dışından. Kızlar çekiniyor ve korkuyor. Bunun arkasında bir şebeke mi var? Araştırılması gerek kesinlikle.

Üniversitelerimizin bu hale gelmesi beni çok üzüyor.

Sürekli gelişen dünyada bir şeyleri takip etmeye yetişebiliyor musunuz?

Benim açıkçası saatlerce bir filme ayırabileceğim vaktim olmuyor veya olsa bile psikolojik olarak yorgun hissettiğim için film izlemek daha da yoruyor ama gün içinde başka aktivitelerle uğraşabilyorum son zamanda bu film izlemeyenler kültürsüzmüş gibi bir yargılama başlandı.

Siz ne düşünüyorsunuz?

Bilen bilir adet takvimi uygulaması PEPAPP da sadece genelde kadınların kullandığı forum var. Böyle olaylar son zamanda artmaya başladı dikkat edin. Okuyunca kanım donuyor.

Benim asıl sorum: Bir kadın bir kadına bunu nasıl yapabilir????

Üniversitelerimiz ne hale gelmiş... Yazık.

Sizce kendileri fesat oldukları için mi yoksa yanlış anladıkları için mi?

Şimdi durup bir düşünün; hani derler ya 'kas hafızası'. Ben çocukken bisikletten düşe düşe öğrendim, yıllar sonra bindim, tıkır tıkır sürdüm. Beynimin 'şuraya bas, direksiyonu şöyle tut' diye komut verdiğini hissetmedim. Sanki bacaklarım ve kollarım kendi kendine biliyormuş gibiydi. Bu durum beni fena halde kurcalıyor: Acaba kaslarımız, sinir sisteminden bağımsız, kendi içinde bir tür 'öğrenme' ve 'hatırlama' mekanizmasına mı sahip? Yani bir nevi lokalize, mini bir beyincik mi taşıyorlar? Eğer öyleyse, bu 'kas zekasını' direkt olarak manipüle edip, antrenman yapmadan, sadece kaslarla iletişim kurarak yeni beceriler kazanabilir miyiz? Ya da yıllar önce yaptığımız bir sporu, beynimiz hatırlamasa bile, kaslarımızın 'bana bırak, ben hallederim' demesi, gerçekten de kasların kendi başına bir karar verme yetisi olduğunu göstermez mi? Düşünsenize, bir gün kaslarımız bize 'bugün koşmak istemiyorum, yoga yapalım' diye fısıldarsa ne olacak?

Düşündükçe beynim yanıyor yemin ederim... Geçenlerde bir arkadaşımla konuşuyorduk, 'tam ruh eşim' dediği birini bulduğundan bahsediyordu. Hani her şeyinizle birbirinizi tamamladığınız, 'benim eksik parçam buydu' dedirten türden. O an aklıma takıldı: Eğer bir insan, 'tamamlanmak' için başka birine ihtiyaç duyuyorsa, bu zaten kendisinde bir 'eksiklik' olduğunu kabul etmek değil mi? Ve asıl beyin yakan kısım şu: Diyelim ki o 'mükemmel' birleşme yaşandı, artık birbirinizi tamamlıyorsunuz. Bu durumda, o 'tamamlayıcı' nitelikleriniz, yani birbirinizin eksiklerini kapatan o özellikleriniz, artık 'kapatılan' bir şey kalmadığı için işlevini yitirmiş olmaz mı? Yani, mükemmel bir bütün olduğunuzda, aslında birbirinizi 'tamamlayan' o özgün halleriniz de ortadan kalkmış olmaz mı? Bu durumda, 'tamamlanmışlık' hali, aslında bireysel olarak o 'tamamlama yeteneği'nden feragat etmek anlamına mı geliyor? Yoksa bu, sonsuz bir döngüde sürekli yeni 'eksik parçalar' arayışına mı sürükler bizi? Tamamlanmak, bireysel olarak eksilmektir, öyle mi?

Dün gece 45'lik plak koleksiyonumu temizlerken buldum kendimi, o kadar özenli, o kadar hassas... Pamuklu bir bezle tek tek, çizmeden tozunu, parmak izini alıyorsun ya. Tam o an aklıma dank etti: Misel suyla yüzümü temizlerken de aynı zen hali oluşmuyor mu? Sanki cildimiz de en değerli plak koleksiyonumuz gibi, her akşam nazikçe, özenle temizlenmesi gereken. Hani o plak çalarda sesin netleşmesi için her kirin gitmesi gerekir ya, biz de aynı çabayı cildimiz için göstermiyor muyuz? Cidden merak ediyorum, bu kadar alakasız bir bağlantı kuran tek ben miyim, yoksa siz de böyle garip kıyaslamalar yapıyor musunuz?

Şimdi oturdum, kahvemi yudumlarken zihnim yine o labirentlere girdi... Hepimiz ilişkilerde karşı tarafı tam olarak anlamanın, onun tüm düşüncelerini ve duygularını bilmenin hayalini kurarız değil mi? Hani bazen 'keşke aklını okuyabilsem' deriz. İşte tam da bu noktada aklıma manyak bir senaryo geldi. Diyelim ki, partnerinizin zihnini, tüm anılarıyla, duygularıyla, hatta gelecekteki olası tepkileriyle birlikte, dijital bir ortama birebir kopyalayabildik. Ve bu dijital versiyon, gerçeğinden hiçbir şekilde ayırt edilemiyor, her açıdan kusursuz bir kopya. Şimdi asıl soru geliyor: Bu kusursuz simülasyon varken, gerçek partnerinizle ilişkinizi sürdürmek, aslında 'daha eksik' veya 'daha az bilinebilir' bir versiyonu tercih etmek anlamına gelmez miydi? Yoksa bir ilişkideki gerçek bağ, tam da o dijital kopyada olmayan öngörülemezlikte, kusurlulukta ve o bilinmezlikteki otantiklikte mi saklıdır? Hani simülasyon ne kadar mükemmel olursa olsun, o 'canlı' ve 'bilinmez' insan faktörü olmadan bir 'ilişki' kurulmuş sayılır mı? Kafamda deli sorular...

Arkadaşlar, bu hafta yine regl dönemindeyim ve spor salonuna gitmek tam bir işkence gibi geliyor. Sanki bütün motivasyonum uçup gitmiş, her hareket iki kat zor geliyor. Ama sonra diyorum ki 'Belki de ağrılarıma iyi gelir, kendimi daha iyi hissederim.' Sizin de başınıza geliyor mu bu ikilem? Bazen kendimi zorladığımda sanki sadece yorgunluğum artıyor ve spordan aldığım verim sıfırlanıyor gibi. Hatta bir ara regl düzensizliğim olmuştu, sporun etkisi olabilir mi diye düşündüm. Sizce regl döneminde spor yapmak sadece bir 'yapmalıymışım' hissi mi, yoksa gerçekten vücudumuz için o dönemde de faydalı bir şeyler mi yapıyoruz? Tecrübeleriniz ne diyor bu konuda, özellikle de enerji seviyesi ve ağrılar üzerindeki etkisi açısından çok merak ediyorum!

Yahu arkadaşlar, şu an aklıma bir şey takıldı, gülmeyin ne olur. Her yer son dakika, her yer küresel kriz, enflasyon falan. Tamam, anladık, dünya yanıyor. Ama ben geçen gün markette bir kahve reyonuna girdim, yemin ederim o anki kararsızlığım, ülkenin ekonomik gidişatı hakkında dinlediğim uzman yorumlarından daha çok beynimi meşgul etti. Hangi kapsülü alsam? Şu mu daha lezzetli, bu mu daha uygun? Ya yanlış seçersem? Diyorum ki kendi kendime, bu kadar büyük haberler, bu kadar 'hayati' bilgiler varken, biz neden bu kadar küçük kararların altında eziliyoruz? Yoksa o büyük haberler, buzdolabımızdaki son yoğurt kadar bile gündemimizde yer etmiyor mu bazen, ne dersiniz?

Gercekten cok caresizim. Bu bir hastalikmi yada bir psikolojiylemi alakali bilmiyorum. 4 ay once dedemin yaninda calismaya basladim pazarda ve gunluk 500 tl veriyordu. Bir sorun yomtu fakat zamanla paraya daha cok ihtiyac duydum ve calistigim icin ailem artik para vermemeye basladi. Bundan dolayi dedemden para caldim. Ilk baslarda ufak miktar 200-400 falan. Sonra bu miktar buyudu ve 1000 e kadar cikti. Sonra bunu ogrendi dedem ve anneme babama kadar soyledi ve kizdilar baya. Ama ders almadim ve paraya ihtiyac duydugum icin ve harcamak tatli geldigi icin caldim yine dedemden. Bunu yine ogrendi ve yine kizdilar baya. Sonra bir sure para calamadim hic biryerden. Asla ailem haric baska bir yerden para calmam ben bunu zorunda oldugum icin yapiyordum. Ailemin verdigi 200-100 yetmiyordu. Sonra ailrm bana asla guvenmez, inanmaz oldu bundan dolayi her seyde kaybolan esyadan beni sorumlu tutuyprlardi parada dahil. Evet bazilarini ben yapmistim ama bazilarini ben bile bilmiyordum. Sonra ise girdim orda 2 ay falan calistim hic bir sorun yoktu sonra patronun parfumunu aldim sadece bir gun icin sıkıp geri yerine koyacaktim lakin parfum odamin bi kosesinde kaldi ve goturmedim. Sonra goturcem diyordum diyordum patron ailemi aramis parfumu izinsiz almasina gerek yok ben istesem alirim ona parfum demis. Bende parfumu goturmedim. Sonra patron yine ailemi arayip o benim parfumumu calmis demis o anki durumumu hayal bile edemezsiniz. Sonra bana tabiki inanmadilar ve caldin diye ilan ettiler. Ve sonra ben defalarca konustum ben sizden aldim dedemden aldim.itiraf ediyoru. Ama asla benim bagim olmayan birinden bir esya yada para almam dedim. Sonra konu gittikce kapandi. Sonra ben yine para caldim ailemden ve pgrendiler ondan sonra bana ne inandilar nede guvendiler. Okulda birinin esyalari kayboluyordu ve beni sucladilar ve hocalarda ailemi arayinca ailem bana asla inanmadiklari ixin beni hirsiz dihe itam ettiler ben ne yapacagim arkadaslar bana yardim edin yasimda kucuk 15 yasindayim ben hirsiz degilim bana inanmiyorlar parayi caliyorsam ailemden zorunda oldugum icin caliyorum maksat bundan ibaret

Vallahi ne anladım ben bu işten çözemedim gitti. Akşamın köründe, şöyle bir açıp azıcık kafa dağıtayım diyorum, konsolun veya oyunun o meşhur 'güncelleme mevcut' ekranı çıkıyor karşıma. Hayır, tam da benim yarım saatlik boş zamanıma denk getiriyorlar, sanki üstüme oynuyorlar. Bazen bir bakıyorum, 50 GB güncelleme! E hadi şimdi bunun inmesini bekle, sonra kurulmasını bekle... Benim zaten toplam oyun sürem o kadarcık, neye yetişeyim ben? Gece yatmadan önce kendi kendine mi yapsa bunları? Sizin de oyun keyfiniz hep en olmadık zamanda çıkan güncellemeler yüzünden heba oluyor mu, yoksa bir tek ben mi bu dertten muzdaribim?

Şu meşhur 'ilişkinin ilk günkü heyecanı' meselesi... Gerçekten yıllar geçtikçe bu heyecanı yeniden yakalamak mümkün mü, yoksa kendimizi boşuna mı kandırıyoruz? Ben bazen düşünüyorum da, eşimle (ya da uzun süreli sevgilimle) ilk tanıştığımız zamanlardaki o kıpırtılar, her şeyin yeni ve keşfedilecek olması... Şimdi yerini daha çok bir rahatlığa, derin bir alışkanlığa bıraktı. Kötü bir şey değil elbette, huzur da güzel. Ama o 'ateş'i, o ilk günkü heyecanı yeniden harlamak için sürekli bir çaba içinde olmak... Sanki bir noktadan sonra yorucu gelmeye başlıyor. Siz de böyle hissediyor musunuz? Yoksa bu, uzun soluklu bir ilişkinin doğal bir evrimi mi, biz mi bu konuda çok beklenti içine giriyoruz? Hadi konuşalım, ne dersiniz?

Şaka mı bu ya? Geçen hafta arabamdan acayip bir ses gelmeye başladı, sanki içinden bir şey düşüyor gibiydi. Götürdüm tamirciye, adam beni öyle bir dinledi ki, sanki ben uzaylıyım, araba kullanmayı bilmiyorum falan. Sonra bir fatura çıkardı, inanamadım! Sadece "kontrol" için o kadar para aldı ki... Siz de hiç böyle durumlarla karşılaştınız mı? Arabayla ilgili bir sorun olduğunda kime güveneceğinizi şaşırdığınız oluyor mu? Özellikle kadın olduğumuz için bize daha farklı davranıldığını düşünenler var mı? Kendi tamircinizi nasıl buldunuz, güvendiğiniz bir yer var mı? Tecrübelerinizi merak ediyorum, çünkü bu konuda bayağı dertliyim.

Yemin ediyorum var ya, bizim tayfa oyunda "AFK" kalmayalım diye tuvalete bile gitmeye üşeniyor. Sanki tuvalete gidince karakteri ölecek, ya da boss fight'ı kaçıracak. Ulan gerçek hayatta tuvaletin gelmiş, çatlamak üzeresin, "ya bi tur daha atayım" diye kendini sıkıyorsun. Sonra millet "niye böbrek taşı var?" diye soruyor. Kardeşim, senin mage'in mana'sını düşünürken kendi su ihtiyacını düşünmedin ondan! Sizin için dünyanın en zor görevi oyundan kalkıp bi bardak su almak herhalde, değil mi? Hadi bakalım, kimler bu salaklığı yapıyor?